Fonkelrozen. Over vingerafdrukken

De vingerafdruk is de plek waar persoonlijke identiteit ontstaat, even uniek en raadselachtig als zijn concentrische cirkelingen. De geschiedenis ervan is een droomachtige parade van goochelaars, detectives, genieën, charlatans, wetenschappers, handlezers, kunstenaars en bureaucraten.

In Fonkelrozen omcirkelt Geertjan de Vugt de maatschappelijke, filosofische, kunsthistorische en existentiële thema’s rond vingerafdrukken, en hij begeeft zich daarmee op het grensgebied tussen fictie en non-fictie. Weliswaar wordt de mens gedreven door het verlangen onderscheidend te zijn, maar er is ook een tegenovergestelde kracht. Is het iemand gegeven geheel te verdwijnen? Bestaat de ultieme verdwijntruc? 

Fonkelrozen is een wervelende zoektocht door de geschiedenis met verbluffende vondsten, een rijk, erudiet en speels boek over onze obsessie met zichtbaarheid en onzichtbaarheid.

Fonkelrozen levert een schitterende inkijk in de manier waarop wetenschap, kunst, politiek en maatschappelijke denkbeelden elkaar beïnvloeden. De bundel is een patchwork van levens met schitterende en gevaarlijke obsessies, zowel over het vastleggen van het bestaan als het verdwijnen ervan. De Vugt schrijft zwierig en maakt sterke associaties, alsof de lussen van de vingertoppen zich ook in zijn schrijfstijl weerspiegelen. Hij citeert en parafraseert, met gevoel voor poëtische kracht, uit de bewaarde notities van zijn hoofdpersonages.
— NRC Handelsblad

Political Dandyism in Literature and Art: Genealogy of a Paradigm

Dandies abstain from worldly affairs, and politics in particular. As an enigmatic figure, or a being of great eccentricity, it was the dandy that haunted the literary and cultural imagination of the nineteenth century. In fact, the dandy is often seen as a quintessential nineteenth-century figure. It was surprising, then, when at the beginning of the twenty-first century this figure returned from the past to an unexpected place: the very heart of European politics. Various so-called populist leaders were seen as political dandies. But how could that figure that was once known for its aversion towards politics all of a sudden become the protagonist of a new political paradigm? Or was the dandy perhaps always already part of a political imagination? This study charts the emergence of this political paradigm. From the dandy’s first appearance to his latest resurrection, from Charles Baudelaire to Jean-François Lyotard, from dandy-insects to a dandy-Christ, this book follows his various guises and disguises.

Throughout modernity, politics has become increasingly aestheticized: through propaganda and advertising, TV broadcasts and the Internet, and the fanaticism of fans. During the last century, even the worship of the worst autocrats imaginable was characterized by the fin-de-siècle cult of the genius. And even current forms of populism draw on dandyism, as Geertjan de Vugt vividly and convincingly demonstrates in his brilliant investigation of Baudelaire and his followers. Dandies are present again – not only in the literary and cultural salons, but also and especially on the stage of contemporary politics.
— Thomas Macho, Director of the Internationales Forschungszentrum Kulturwissenschaften, Vienna

Vertalingen

Thomas Macho. Waarom we dieren eten

De Duitse filosoof Thomas Macho beschrijft onze band met het dier vanaf de oertijd tot nu. Zijn filosofische betoog voert langs offerrituelen, knuffels en dierenrechten. Terwijl hij onze gedeelde geschiedenis met het dier in herinnering roept, plaatst Macho vraagtekens bij onze huidige omgang met dieren. Op dit moment eet bijna iedere Europeaan zestig kilo vlees per jaar. Dat we gemakkelijk over de dood van dieren heen stappen, komt doordat we onze gedeelde geschiedenis – dieren zijn onze verwanten – zijn vergeten. Macho wijst ons de weg terug naar een respectvolle interactie met het dier.

Slim, nauwkeurig en diepgravend.

Thomas Macho. Het leven is onrechtvaardig

Thomas Macho bekijkt in Het leven is onrechtvaardig de onrechtvaardigheid die we in onze huidige maatschappij steeds meer ervaren. We stellen onszelf niet meer de vraag of wij het wellicht beter hebben dan onze grootouders; veeleer zien we iedere dag hoe vele mensen het op hetzelfde moment veel slechter vergaat dan onszelf. Iedere blik op een smartphone wijst ons op ongelijkheid; ieder bericht brengt ons de boodschap: het leven is onrechtvaardig. Macho onderzoekt de cultuurtechnieken en -systemen die de mens heeft uitgevonden om deze onrechtvaardigheid bij te stellen.

Daniel Heller-Roazen. De vijand van iedereen

Waar de piraat van het heden zich ook bevindt – in voertuigen van de zee of de lucht, in een vreemd land of zelfs in een stad binnen het nationale territorium – daar mogen de juridische en politieke principes die de juiste behandeling van burgers en vijanden, niet-militairen en militairen reguleren om deze reden worden uitgesteld. De politieke en juridische natuur van de hedendaagse “vijand van allen” impliceert niets minder dan deze uitzondering.’

 Van politieke hackers tot piratenpartijen en de ouderwetse piraat op zee: de piraat is meer aanwezig dan ooit. Toch is er weinig tot geen reflectie op wat deze figuren nu precies bindt. Waarin lijkt de internetpiraat van vandaag op de vrijbuiters van weleer en waarin verschillen zij? Door de geschiedenis heen verschijnt de piraat steeds weer in een onduidelijke ruimte tussen vijandschap en criminaliteit. In De vijand van iedereen legt Heller-Roazen de wortels bloot van dit paradoxale denken over piraten.